Een mooie wedstrijd begint met een gedegen voorbereiding. Daarom besloot ik om ruim van te voren bij Yannick ‘Hercules’ de Jong in de auto te stappen, zodat we op tijd konden inlopen. We begroeten Maarten ‘Batman’ Verweij, want hij is er al. We slaan in ons spijkerkloffie even een balletje warm en bekijken de wedstijd die nog bezig is.
Even later komen Duncan ‘Funcmaster’ de Jong, Frederic ‘de sympathieke fransman’ Tourniaire en Onno ‘50cent’ Lindeman aanzetten. Zowel Yannick als ondergetekende hebben wat apparaten voor Duncan meegenomen; voor een of andere geheime missie, zo schijnt het.
Met nog 30 minuten te gaan, kleden we ons om. We stappen een warme, muf ruikende kleedkamer in, als opeens Marcel ‘de beer uit Lemmer’ Berendsen ten tonele verschijnt. Milan vraagt: ‘hee Marcel, waarom ben je zo laat?’ ‘Hee Milan’ zegt Marcel, ‘ben jij er ook al joh?’ Kijk, das
een mooie inkopper Marcel, jammer dat je dat niet tijdens de wedstrijd mag doen. Als even later Tristan ‘miep miep’ van der Linde en Jelle ‘babyface’ Booij binnenstappen is het team compleet.
Voor de oplettende lezer: Gert en Renee zijn ongemerkt binnengeslopen en ik zou natuurlijk een mooie entree kunnen bedenken, maar ik heb nu eenmaal weinig fantasie, ik houd het liever bij de feiten: ze zijn waarschijnlijk binnen komen lopen, op het moment van omkleden, een onbenullig tijdstip, zo’n 20 minuten voor de wedstrijd. Het zouden er ook 15 kunnen zijn, maar dat lijkt me sterk, want Gert heeft altijd de kledingtas bij zich. Zoals je in dit verslag leest, kleden we ons 30 minuten van te voren om. Je moet niet denken dat ik ter plaatse op mijn klok heb gekeken, want een horloge heb ik niet. Duncan heeft wel een mooi horloge, een grote ook nog. Daar wijs ik hem ook wel eens op: dat hij zo’n groot horloge heeft. Volgens mij vindt hij het irritant dat ik steeds over dat grote horloge begin, want ik heb hem de laatste tijd niet meer gezien; dat horloge dan he, Duncan zie ik nog regelmatig. Soms komt ie een avondje chillen of werken we wat aan de stick2itwebsite, maar dat is een ander verhaal, daar wil ik jullie lezers nu niet mee vermoeien. Ik wil jullie echter ook geen verzonnen entree van Gert en Renee op de mouw spelden, want het moet natuurlijk wel een realistisch, natuurgetrouw wedstrijdverslag blijven. Vandaar mijn bovenstaande verhaaltje over horloges en omkleedtijden, dat jullie het weten….
Eindelijk…. Het fluitsignaal gaat. Maarten grijpt in het luchtledige

, want er blijkt opeens een balletje in zijn doel te zitten. Renee, die zich een seconde na het fluitsignaal even had omgedraaid, moest even bij bewustzijn komen van het feit dat er al na 3 seconde was gescoord…… Ook Yannick en ik zei de gek, kunnen het nog niet bevatten.
We houden de schade nog redelijk beperkt, door in de eerste periode ‘slechts’ 3 tegendoelpunten te krijgen.
2e periode
Een mooi moment tijdens deze wedstrijd was het gesprek met Marcel op de wisselbank. Ik probeerde hem er van te overtuigen dat er wellicht nog een mooi doelpunt in zou zitten voor Stick2it.
Marcel trekt het door tot in het extreme en verwacht dat HDM1 in de 3e periode in kan pakken; we scoren 9 doelpunten en komen op ruime voorsprong.
Zoals met veel visioenen komt ook deze niet uit. Wel krijgen we te maken met extreem veel bankzitters: allereerst mag Jelle aan de kant zijn zondes overdenken, omdat hij iemand heeft vastgehouden.
In de 3e periode moet Onno eruit voor protesteren:
Het oorspronkelijke stukje schelden en vloeken, dat in dit wedstrijdverslag zat en waar ik de humor wel van in zag, het spreekwoordelijke toefje slagroom, heb ik er maar uitgehaald.....
Eindelijk scoort onze Milan het langverwachte tegendoelpunt, maar dat mag ook wel, na een 10 – 0 achterstand.
De laatste minuten tikken weg, zowel Marcel als ondergetekende mogen beiden
een keertje gaan bankzitten. Marcel voor duwen, Patrick voor te weinig afstand houden…..
Tot de volgende wedstrijd!
... / ... 
Een mooie wedstrijd begint met een gedegen voorbereiding. Daarom besloot ik om ruim van te voren bij Yannick ‘Hercules’ de Jong in de auto te stappen, zodat we op tijd konden inlopen. We begroeten Maarten ‘Batman’ Verweij, want hij is er al. We slaan in ons spijkerkloffie even een balletje warm en bekijken de wedstijd die nog bezig is.
Even later komen Duncan ‘Funcmaster’ de Jong, Frederic ‘de sympathieke fransman’ Tourniaire en Onno ‘50cent’ Lindeman aanzetten. Zowel Yannick als ondergetekende hebben wat apparaten voor Duncan meegenomen; voor een of andere geheime missie, zo schijnt het.
Met nog 30 minuten te gaan, kleden we ons om. We stappen een warme, muf ruikende kleedkamer in, als opeens Marcel ‘de beer uit Lemmer’ Berendsen ten tonele verschijnt. Milan vraagt: ‘hee Marcel, waarom ben je zo laat?’ ‘Hee Milan’ zegt Marcel, ‘ben jij er ook al joh?’ Kijk, das
een mooie inkopper Marcel, jammer dat je dat niet tijdens de wedstrijd mag doen. Als even later Tristan ‘miep miep’ van der Linde en Jelle ‘babyface’ Booij binnenstappen is het team compleet.
Voor de oplettende lezer: Gert en Renee zijn ongemerkt binnengeslopen en ik zou natuurlijk een mooie entree kunnen bedenken, maar ik heb nu eenmaal weinig fantasie, ik houd het liever bij de feiten: ze zijn waarschijnlijk binnen komen lopen, op het moment van omkleden, een onbenullig tijdstip, zo’n 20 minuten voor de wedstrijd. Het zouden er ook 15 kunnen zijn, maar dat lijkt me sterk, want Gert heeft altijd de kledingtas bij zich. Zoals je in dit verslag leest, kleden we ons 30 minuten van te voren om. Je moet niet denken dat ik ter plaatse op mijn klok heb gekeken, want een horloge heb ik niet. Duncan heeft wel een mooi horloge, een grote ook nog. Daar wijs ik hem ook wel eens op: dat hij zo’n groot horloge heeft. Volgens mij vindt hij het irritant dat ik steeds over dat grote horloge begin, want ik heb hem de laatste tijd niet meer gezien; dat horloge dan he, Duncan zie ik nog regelmatig. Soms komt ie een avondje chillen of werken we wat aan de stick2itwebsite, maar dat is een ander verhaal, daar wil ik jullie lezers nu niet mee vermoeien. Ik wil jullie echter ook geen verzonnen entree van Gert en Renee op de mouw spelden, want het moet natuurlijk wel een realistisch, natuurgetrouw wedstrijdverslag blijven. Vandaar mijn bovenstaande verhaaltje over horloges en omkleedtijden, dat jullie het weten….
Eindelijk…. Het fluitsignaal gaat. Maarten grijpt in het luchtledige

, want er blijkt opeens een balletje in zijn doel te zitten. Renee, die zich een seconde na het fluitsignaal even had omgedraaid, moest even bij bewustzijn komen van het feit dat er al na 3 seconde was gescoord…… Ook Yannick en ik zei de gek, kunnen het nog niet bevatten.
We houden de schade nog redelijk beperkt, door in de eerste periode ‘slechts’ 3 tegendoelpunten te krijgen.
2e periode
Een mooi moment tijdens deze wedstrijd was het gesprek met Marcel op de wisselbank. Ik probeerde hem er van te overtuigen dat er wellicht nog een mooi doelpunt in zou zitten voor Stick2it.
Marcel trekt het door tot in het extreme en verwacht dat HDM1 in de 3e periode in kan pakken; we scoren 9 doelpunten en komen op ruime voorsprong.
Zoals met veel visioenen komt ook deze niet uit. Wel krijgen we te maken met extreem veel bankzitters: allereerst mag Jelle aan de kant zijn zondes overdenken, omdat hij iemand heeft vastgehouden.
In de 3e periode moet Onno eruit voor protesteren:
Het oorspronkelijke stukje schelden en vloeken, dat in dit wedstrijdverslag zat en waar ik de humor wel van in zag, het spreekwoordelijke toefje slagroom, heb ik er maar uitgehaald.....
Eindelijk scoort onze Milan het langverwachte tegendoelpunt, maar dat mag ook wel, na een 10 – 0 achterstand.
De laatste minuten tikken weg, zowel Marcel als ondergetekende mogen beiden
een keertje gaan bankzitten. Marcel voor duwen, Patrick voor te weinig afstand houden…..
Tot de volgende wedstrijd!
