Deprecated: Assigning the return value of new by reference is deprecated in /public/sites/www.stick2it.org/components/com_jcomments/jcomments.php on line 139
"Schat, geef me de blusdeken even aan. Ik geloof dat ik een gevalletje vlam in de pan heb."
Had ik toch beloofd om een wedstrijdverslag te maken van de wedstrijd tegen UFC Utrecht 2. Maar ja, de grijze cellen werken blijkbaar niet zo vlot meer.
De titel van dit stukje verwijst in elk geval naar een reclamespotje dat niet zo lang geleden op de radio te beluisteren was. Maar er is ook een overduidelijke relatie met de laatste wedstrijd tegen Utrecht 2. En voor ons herenteam en het aanwezige publiek was het ook erg voelbaar. Feitelijk was er al een mate van spanning voelbaar, nog voordat de wedstrijd was begonnen. Niet zo gek natuurlijk als er sprake is van een derby. Bijzonder feit was ook dat we met een compleet team aan konden treden.
Vol goede moed begonnen we aan de eerste periode. Helaas konden we geen vuist maken, maar gaven we ook niet al teveel kansen weg. Ondanks onze goede bedoelingen was het Utrecht dat de score opende. Dat gebeurde al in de 6e minuut. Natuurlijk geen prettig begin, maar met nog 54 minuten te spelen is er nog geen man overboord. Dus hielden we ons vast aan het systeem waarvoor gekozen was. Er werd om elke centimeter (en bal natuurlijk) gestreden. Maar er was geen sprake van grote uitgespeelde kansen.
Aan de 2e periode werd vol goede moed begonnen. Jelle moest natuurlijk aan zijn reputatie werken en dat lukt hem prima. Na bijna 8 minuten spelen vonden de scheidsrechters het de hoogste tijd om hem 2 minuten extra rust te geven. Op het wedstrijdformulier konden we lezen dat dit te maken had met “Spelbederf”. Om de balans weer terug te brengen wat straftijd betreft, kreeg 10 minuten later een Utrecht-speler ook het verzoek om op het strafbankje te zitten. Dit, vanwege het feit dat hij bij een vrije bal voor Stick2It, dichterbij de bal wilde zijn dan volgens de spelregels is toegestaan. Op dat vlak dus een gelijke stand in deze periode. Zo ook wat de score betreft, want dat lukte beide teams niet.
In de 3e periode was Patrick blijkbaar na ruim 2½ minuut al flink vermoeid en liet hij zich met een “Incorrecte slag” eveneens naar het strafbankje sturen. Maar gelukkig kwamen we die ondertal-situatie ook weer ongeschonden door. Dat neemt echter niet weg, dat we nog steeds tegen een achterstand aan keken. En ik hoef jullie niet te vertellen dat we dat niet zo heel erg leuk vinden. Dus werd een time-out aangevraagd om te bespreken dat en hoe we het roer om zouden gooien. Vol goede moed werd begonnen aan de laatste 8 minuten van de wedstrijd. En dat werden ook de spannendste minuten van de wedstrijd. Zo’n 3 minuten nadat we terugkwamen in het veld, wist Milan op miraculeuze wijze doel te treffen. Pfoeh, 1 – 1. Met nog ruim 5 minuten te gaan. Het was duidelijk dat de adrenaline niet alleen in de diverse sportieve lichamen was te voelen, maar het leek wel of de zaal er langzaam mee werd gevuld.
Precies 2 minuten na Milan’s treffer versnelde Yannick weer eens op onnavolgbare wijze en lukte het ook hem om de bal achter de Utrechtse keeper te meppen. 2 – 1 ! En . . . nog 3½ minuut op de klok. Het team van Utrecht vroeg direct een Time out aan om te bespreken hoe zij de situatie aan moesten pakken.
Ook al was er tot dat moment sprake van een spannende wedstrijd, deze 3½ minuut stonden in het teken van vuur en vlam. Uiteindelijk werd de Utrechtse keeper nog ingewisseld voor een extra veldspeler, maar ondanks het feit dat we geen blusdeken bij de hand hadden om dit gevalletje vlam in de pan te doven, lukte het ons uiteindelijk toch om de voorsprong te behouden.
Eind goed . . . al goed.
Deprecated: Assigning the return value of new by reference is deprecated in /public/sites/www.stick2it.org/components/com_jcomments/jcomments.php on line 139
| 07 november 2010
"Schat, geef me de blusdeken even aan. Ik geloof dat ik een gevalletje vlam in de pan heb."Had ik toch beloofd om een wedstrijdverslag te maken van de wedstrijd tegen UFC Utrecht 2. Maar ja, de grijze cellen werken blijkbaar niet zo vlot meer.
De titel van dit stukje verwijst in elk geval naar een reclamespotje dat niet zo lang geleden op de radio te beluisteren was. Maar er is ook een overduidelijke relatie met de laatste wedstrijd tegen Utrecht 2. En voor ons herenteam en het aanwezige publiek was het ook erg voelbaar. Feitelijk was er al een mate van spanning voelbaar, nog voordat de wedstrijd was begonnen. Niet zo gek natuurlijk als er sprake is van een derby. Bijzonder feit was ook dat we met een compleet team aan konden treden.
Vol goede moed begonnen we aan de eerste periode. Helaas konden we geen vuist maken, maar gaven we ook niet al teveel kansen weg. Ondanks onze goede bedoelingen was het Utrecht dat de score opende. Dat gebeurde al in de 6e minuut. Natuurlijk geen prettig begin, maar met nog 54 minuten te spelen is er nog geen man overboord. Dus hielden we ons vast aan het systeem waarvoor gekozen was. Er werd om elke centimeter (en bal natuurlijk) gestreden. Maar er was geen sprake van grote uitgespeelde kansen.
Aan de 2e periode werd vol goede moed begonnen. Jelle moest natuurlijk aan zijn reputatie werken en dat lukt hem prima. Na bijna 8 minuten spelen vonden de scheidsrechters het de hoogste tijd om hem 2 minuten extra rust te geven. Op het wedstrijdformulier konden we lezen dat dit te maken had met “Spelbederf”. Om de balans weer terug te brengen wat straftijd betreft, kreeg 10 minuten later een Utrecht-speler ook het verzoek om op het strafbankje te zitten. Dit, vanwege het feit dat hij bij een vrije bal voor Stick2It, dichterbij de bal wilde zijn dan volgens de spelregels is toegestaan. Op dat vlak dus een gelijke stand in deze periode. Zo ook wat de score betreft, want dat lukte beide teams niet.
In de 3e periode was Patrick blijkbaar na ruim 2½ minuut al flink vermoeid en liet hij zich met een “Incorrecte slag” eveneens naar het strafbankje sturen. Maar gelukkig kwamen we die ondertal-situatie ook weer ongeschonden door. Dat neemt echter niet weg, dat we nog steeds tegen een achterstand aan keken. En ik hoef jullie niet te vertellen dat we dat niet zo heel erg leuk vinden. Dus werd een time-out aangevraagd om te bespreken dat en hoe we het roer om zouden gooien. Vol goede moed werd begonnen aan de laatste 8 minuten van de wedstrijd. En dat werden ook de spannendste minuten van de wedstrijd. Zo’n 3 minuten nadat we terugkwamen in het veld, wist Milan op miraculeuze wijze doel te treffen. Pfoeh, 1 – 1. Met nog ruim 5 minuten te gaan. Het was duidelijk dat de adrenaline niet alleen in de diverse sportieve lichamen was te voelen, maar het leek wel of de zaal er langzaam mee werd gevuld.
Precies 2 minuten na Milan’s treffer versnelde Yannick weer eens op onnavolgbare wijze en lukte het ook hem om de bal achter de Utrechtse keeper te meppen. 2 – 1 ! En . . . nog 3½ minuut op de klok. Het team van Utrecht vroeg direct een Time out aan om te bespreken hoe zij de situatie aan moesten pakken.
Ook al was er tot dat moment sprake van een spannende wedstrijd, deze 3½ minuut stonden in het teken van vuur en vlam. Uiteindelijk werd de Utrechtse keeper nog ingewisseld voor een extra veldspeler, maar ondanks het feit dat we geen blusdeken bij de hand hadden om dit gevalletje vlam in de pan te doven, lukte het ons uiteindelijk toch om de voorsprong te behouden.
Eind goed . . . al goed.
