Kraker

Geschreven door Gert de Jong | 30 december 2010

Het is zondag 12 december 2010. Om 14.30 uur worden we verwacht tegen Tilburg te spelen in Sporthal Oostenburg te Amsterdam. Dus maar op tijd vertrekken, want we hebben geen idee of er voldoende parkeergelegenheid is in de buurt van de hal. Soepel navigerende door het verkeersvriendelijke Amsterdam, kwamen we uiteindelijk bij de Oostenburgergracht aan. Op het eerste gezicht niet een plek waar je een sporthal verwacht, maar niets is minder waar. Ook het parkeren viel erg mee. En omdat het zondag was, kon er ook nog gratis geparkeerd worden. Dat voelde eigenlijk al aan als een overwinning. Helaas had niet iedereen het in de gaten en naar verwachting is die persoon uiteindelijk maandagmorgen, na het verstrijken van de parkeertijd, weer huiswaarts gereden.
We waren er ruim op tijd. En met ruim, bedoel ik dan ook .  .  .  ruim. In principe proberen we een uur vóór aanvang van de wedstrijd aanwezig te zijn, maar toen we aankwamen was de wedstrijd tussen Sonics en Utrecht nog maar net begonnen. Wetende dat de klok bij elke spelonderbreking werd stilgezet, schoot het natuurlijk niet op. De vertraging werd in eerste instantie geweten aan een blessure (arm uit de kom), maar naar later bleek, was de zaal een uur later gehuurd dan de bedoeling was. Dus toen we drie kwartier (voor ons gevoel) te laat begonnen, was er eigenlijk alweer een kwartier ingelopen.

Vol goede moed werd begonnen aan de warming-up. Alle heren waren aanwezig. Zo zagen we o.a. Johnny Backhand, Frits de Flits, Henk de Tank en de Vesting van Arnhem. Toen de heren achter de wedstrijdtafel er uiteindelijk achter kwamen hoe het scorebord werkte, konden we onze posities innemen. De messen waren geslepen. Er moest hard, heel hard gewerkt worden. Maar na 58 seconden bleken onze messen nogal bot te zijn. De Tilburgers hadden een mooie, snelle aanval opgezet, waardoor hun vrijstaande man betrekkelijk eenvoudig kon scoren. Nog geen minuut gespeeld en we kijken al tegen een achterstand aan. Gelukkig lieten we het koppie niet hangen. Maar het spel werd er ook niet beter op. Er ontstonden afwisselend kleine kansjes voor zowel Stick2It als voor de Tilburgers. Maar buiten het feit dat beide teams een keer de paal wisten te raken, bleef het bij schermutselingen en werd de 1^e periode afgesloten met een 0-1 achterstand.

De 2^e periode. Eerst de bidons (laten) vullen door Renée. Een peptalk van Milan. Extra aanwijzingen van Maarten. De neuzen de andere kant op (want we zijn van speelhelft gewisseld), maar natuurlijk nog steeds dezelfde kant op. Het doel van de Tilburgers werd in deze periode wel wat vaker gevonden, maar nog steeds niet doeltreffend. Uiteindelijk duurde het tot de 15^e minuut. Jawel, het lukte om de bal achter de doellijn te schieten. Helaas nog steeds niet door Stick2It, maar wederom door Tilburg. De blikken van onze mannen verstrakten, maar waarschijnlijk lukte het in de minuten na deze 2^e treffer om de spreekwoordelijke messen uiteindelijk toch scherper te krijgen, want met een (even spreekwoordelijk) messcherp afstandsschot wist Milan dan toch de eerste treffer voor Stick2It te scoren. Maar om te zeggen dat dit ruim voor het fluitsignaal was, is enigszins overdreven. Want de klok stond op 19.59. Ofwel just-in-time. En hoogste tijd om weer van speelhelft te wisselen.

Zien we daar spelers op de bank met het geloof dat het toch mogelijk zal zijn? Het lijkt er wel op. Ook al is het spel er nog steeds niet heel veel beter op geworden. Zal het iets te maken hebben met de aansluitingstreffer? Waarschijnlijk wel, want 4 minuten na de face off was het weer Milan die de scherpte had gevonden en de Tilburgse keeper weer wist te verschalken. Een keerpunt in de wedstrijd? Je zou het kunnen denken als je naar het scorebord kijkt (2-2). En dat in iets meer dan 4 minuten tijd en . . . nog 16 minuten te gaan. De neuzen staan in de goede richting, de moraal is groot, de blikken staan op winst. Wie houdt ons nog tegen? Nou, 9 minuten later was dat wel duidelijk, want na een vermeende overtreding van Duncan (die daardoor 2 minuten aan zijn broek kreeg) mocht de Tilburgse aanvoerder een strafbal nemen. Oog in oog met Maarten wist hij koelbloedig te scoren. Duncan scoorde echter niet, want zijn tijdstraf werd hierdoor opgeheven en zal hij dus een nieuwe poging moeten wagen om een gooi te doen naar de MB-bokaal. En iets meer dan 1 minuut na dit doelpunt combineerde de tegenstander er weer op los en scoorde zelfs een vierde treffer. Weg zelfvertrouwen? Weg moraal? Nee natuurlijk niet. Juist een reden om er nog een schepje bovenop te doen. En dat bleek vrij vlot vruchten af te werpen, toen Bart werd bediend door Milan en nog eens 2 minuten later werd Jeroen ook door Milan bereikt. In beide gevallen wisten de heren doel te treffen en brachten hiermee de stand na de reguliere speeltijd op 4-4. En aangezien we hier met een bekerwedstrijd te maken hebben, maken we ons op voor alweer een verlenging. Net als bij de promotie/degradatie-wedstrijd aan het eind van het vorige seizoen, toen we door een eigen doelpunt aan het kortste eind trokken.

Dat er wat op het spel staat blijkt duidelijk, als Bart na 9 seconden in de extra tijd, naar het strafbankje wordt verwezen. Hij deed dus een serieuze poging om Jelle te benaderen. Ben benieuwd wat de tussenstand is. Maar dat laat ik aan Maarten over. En nu nog even terug naar de wedstrijd, want die nadert zijn ontknoping. En ook nu was het Milan die DE assist wist te geven. En of het toeval was of niet, Yannick wist hierdoor uiteindelijk de allesbeslissende treffer op zijn naam te zetten. De Golden Goal. En is de overwinning en dus een plaats in de kwartfinales een feit. Op naar 22 januari 2011 naar de strijd tegen een nu nog onbekende tegenstander.